کلکی در باد
هرچی عشقته
|
یه بار خرداد ماه بود از مدرسه برمیگشتیم با دوستان رسیدیم به 4راه حافظ که همیشه خدا چندتا پیرمرد ولو بودن اونجا فک کنم قیر میفروختن
اون موقع یه تیشرت سفید با آستین خیلی کوتاه مثل بازیکن های تیم کامرون تنم بود یکی از پیرمردا از فاصله 20 یا 30 متری بدجور زل زده بود بهم دوستامم متوجه شده بودن بهم ندا دادن این یارو بدجور زلیده بهت مواظب باش نخورتت منم گفتم دارم براش وقتی کنارش رسیدم رفتم باهاش خیلی صمیمی و گرم ونرم دست دادم و عمدا با صدای کشیده و نازک بهش گفتم عمووو ساعت چنده؟ طرف همچین دست و پاشو گم کرد که افتاد رو دیگه اون پیرمرده رو هرگز ندیدم.....
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۴ دی ۱۳۹۲ساعت ۶:۵۸ ب.ظ توسط نارنیا
|
|
درباره وبلاگ  این وبلاگ رو ساختم تا هر کسی که عاشقانه با خدایش درد دل میکند عشق و محبت خویش را آراسته به زینت جمالش نماید.
پرستاری،عجب رشته ای،تمام همکلاسای من به عشق پزشکی درس خوندن ولی آخرش از اینجا سر در آوردن بعضی هاشون هم واسه درآمد نسبتا خوبش اومدن. اما قضیه من به کلی فرق میکنه. من رو خدا خودش کشونده به این رشته شاید یه روز داستانش رو بگم ولی خیلی جالبه. یا جمیل ادرکنا .
|
